Επιχείρημα κατά το οποίο ο ομιλητής παραθέτει (σε ευθύ ή πλάγιο λόγο) γνώμες προσώπων που θεωρούνται ειδικοί στον τομέα τους, [α] ώστε να αυξήσει την αξιοπιστία των απόψεών του. Είναι εξαιρετικά συνηθισμένη πρακτική στον επιστημονικό λόγο, [β] αφενός διότι αποδεικνύει πως ο επιστήμονας έχει μελετήσει όλη τη σχετική βιβλιογραφία, [γ] αφετέρου για την αποφυγή της κατηγορίας λογοκλοπής. Ως επιχείρημα μπορεί να θεωρηθεί λογική πλάνη, αν το πρόσωπο στο οποίο αναφέρεται ο πομπός δεν είναι ειδικός, αλλά απλώς ένα δημοφιλές πρόσωπο.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΘΕΜΑΤΩΝ

30080 (Β.3)

Η συχνή αναφορά σε ειδικούς επιστήμονες σχετικά με τη σχέση γλώσσας και εικόνας σχετίζεται με τον δοκιμιακό χαρακτήρα του κειμένου. Συγκεκριμένα, η επίκληση στην αυθεντία (ο Aulagnier υποστηρίζει την πρωταρχικότητα της εικόνας, ο Εlias θεωρεί ότι το προγλωσσικό στάδιο προϋπάρχει εγγενώς ενώ ο Χρηστίδης επιδιώκει τον συγκερασμό των παραπάνω) αυξάνει το κύρος, την αξιοπιστία και την πειστικότητα των ισχυρισμών του συντάκτη. Ταυτόχρονα, ενισχύει την επιστημονική πολυφωνία του κειμένου, αναδεικνύοντας τη γνώση της σχετικής βιβλιογραφίας από τον συντάκτη και την αποφυγή της κατηγορίας της λογοκλοπής.

Β’ ΛΥΚΕΙΟΥ: 15281 , 15334 , 16798 , 16837 , 32989

Γ’ ΛΥΚΕΙΟΥ: 26524 (Β.2.α), 26600 (Β.2), 26601 (Β.2), 30060 (Β.2.β), 30067 (Β.2), 30069 (Β.2), 35666 (Β.2.α)