Απρόσωπη σύνταξη ονομάζεται ο τρόπος οργάνωσης της πρότασης, κατά τον οποίο η διαδικασία που εκφράζει το ρήμα παρουσιάζεται χωρίς σαφώς προσδιορισμένο δράστη/ υποκείμενο. Επιτυγχάνεται με τη χρήση απρόσωπων ρημάτων ή εκφράσεων (π.χ. Πρέπει να ληφθούν μέτρα για…, Είναι απαραίτητο να ληφθούν μέτρα για…).
Με την απρόσωπη σύνταξη [α] η προσοχή μετατοπίζεται από τον δράστη στο αποτέλεσμα της ενέργειας, είτε για να αποδυναμωθεί η ευθύνη του (π.χ. Λάθη έγιναν > δεν δηλώνεται ποιος τα διέπραξε) είτε για να παρουσιαστεί η πληροφορία ως αντικειμενικό γεγονός με καθολική ισχύ (π.χ. Είναι γνωστό ότι η μόλυνση αυξάνεται). Παράλληλα, [β] το ύφος γίνεται τυπικό και ουδέτερο, αυξάνοντας την εγκυρότητα του λόγου (π.χ. Διαπιστώνεται αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη). Για τους λόγους αυτούς εμφανίζεται σε κειμενικά είδη που επιδιώκουν την αντικειμενικότητα, όπως είναι ο επιστημονικός και ο δημοσιογραφικός λόγος.